Terwijl de ufonauten in Khasrol13 beslisten dat ze zich naakt en zonder wapens te dragen onder de mensen zouden begeven, voerden de meeste mannen op de camping gesprekken over hetzelfde onderwerp. Moeilijke gesprekken over moeilijk liggende onderwerpen. Ook bij de Amerikanen laaiden de emoties hoog op. Buck en Chuck zaten met de tanden op elkaar naar elkaar te sissen binnen de beschutting van hun tentzeil.
‘Als jij denkt dat ze mijn machien te zien zullen krijgen!’ siste Chuck.
‘Beslist,’ siste Buck terug. ‘En zij gaan jou trouwens dat van hen in alle glorie tonen! Doe je vest en je broek uit. Nu onmiddellijk. Dit is een bevel!’
‘Ik dien mijn ontslag in! Stop me desnoods in de gevangenis! Een geheim agent in zijn blootje, dat is ongezond. Ik wil naar huis!’
‘Ontslag niet aanvaard. En als je nu niet je broek en je vest uittrekt doe ik het voor jou. Begrepen?’
Chuck wist dat Buck het zou doen. Hij kende zijn vriend en collega maar al te goed. Traag en met tegenzin begon hij aan zijn strip-tease.
‘Voor jou is het niet moeilijk om bloot te lopen,’ mopperde hij. ‘Jij bent zo behaard dat we niet eens kunnen spreken over naaktheid, zelfs niet als je je kleren uit hebt. Je bent net struikgewas. Ik ben er zeker van dat je in het leger nooit je camouflagevest hebt aangetrokken. Je moest je maar uitkleden en iedereen dacht dat ze het struikgewas zagen. Terwijl ik... zelfs een lintworm heeft meer haren!’
‘Je hebt een dikke laag haar op je hoofd,’ zei Buck. ‘Goed, ben je klaar?’
‘Ik ben net een asperge met een pruik op,’ wierp Chuck tegen.
‘Een goed gebruinde asperge dan toch.’ Buck wilde de tent openritsen. Chuck hield hem tegen.
‘Eerst je wapenholster uitdoen,’ zei hij.
‘Wat? Ben je gek?! Een geheim agent zonder wapen is als een circus zonder clown!’
‘Ik weet wie er als een clown zal uitzien als hij met zijn wapens op een naturistencamping rondloopt,’ fluisterde Chuck.
‘Niemand zal het merken. Mijn haren bedekken de wapenholster helemaal.’
‘Heb je de uitbaatster gezien? Ze is niet makkelijk om de tuin te leiden. En ik denk niet dat zij een stel gewapende cow-boys op haar camping zou verdragen. We zouden op staande voet van het terrein gezet worden. Haar naam is niet voor niets ‘La Gaillarde’, knoop dat goed in je hersentjes. En trouwens, als je wilt dat die Geluck onmiddellijk doorheeft wie we zijn, ja, dan kun je met je pistool rondzeulen.’
Die uitleg begreep zelfs een zevenderangs geheim agent als Buck.
‘Al die andere geheime agenten zullen evengoed hun wapens thuislaten,’ vervolgde Chuck. ‘And, old chap… don’t forget… Don’t take your guns to town, son, leave your guns at home, son… Don’t take your guns to town.’
‘All right, Johnny Cash, all right. You won.’
De beide Amerikanen kwamen hun tent uit. De ene onwennig rondkijkend omwille van de afwezigheid van zijn revolvers, de andere blozend en verlegen omwille van de aanwezigheid van zijn bloot piemeltje (zedig afgedekt door een hand). Elk van hen hield een lege kruik in de hand die ze wilden vullen met water.
‘En man, oogjes open. Zelfs je eksterogen,’ zei Buck. ‘Jij hebt de foto van Geluck. Als je hem ziet zeg je het meteen.’
De two american guys begaven zich op verkenning in de wijde wereld, binnen de omheining van de naturistencamping.