![]() |
Om het boek aan te schaffen:Het boek Camping Martinatuur kan verkregen worden langs de website van de print-on-demand uitgeverij Unibook, in de categorie 'Literatuur en Fictie', via deze link. Op de website van Unibook kan je ook de eerste vijftien pagina’s van het boek online lezen. |
Camping Martinatuur...een hilarisch, warmhartig en fijnmenselijk science-fiction avontuur dat zich afspeelt op een naturistencamping (op Aarde). Het werd geschreven vanuit een ongeremde fantasie, in een lichte en humoristische stijl. Ondanks vaak absurd aandoende elementen met rocamboleske wendingen, kan het allemaal echt wel, want plezier en levensvreugde kunnen werkelijk ontdekt worden. |
Wat doen de twee ufonauten Râar en Zhîm als ze pech krijgen aan hun
ruimtetuig net op het moment dat ze zich in de omgeving van de Aarde bevinden?
En hoe lost hun intelligente computer het probleem op dat het ruimtetuig onopgemerkt moet blijven,
als dat ruimtetuig de vorm en het uitzicht heeft van een caravan?
Hoe reageert een grote wereldmacht wanner ze bizarre bewegingen in de ruimte opmerkt,
en welke opdracht geeft ze aan haar internationale spionagediensten
wanneer ze vermoedt dat ergens in Frankrijk een buitenaards tuig is neergestreken?
Hoe gedragen spionnen allerlanden zich als ze hun onderzoek moeten voeren op een naturistencamping?
Waar zelfs wapens verboden klederdracht zijn?
Wat vindt Martine La Gaillarde, eigenares van het naturistendomein, van de onverwachte stroom bezoekers op haar camping?
Vindt Piet Geluck daar zijn geluk, de pas ontslagen, jonge super-geleerde van ESA,
die deze naturistenplek heeft uitgezocht om er van zijn ontslagpremie te genieten,
en die zonder het te weten belangrijke foto's in zijn bezit heeft waar de landende ufo op kan gezien worden?
Wat doet een enthousiaste Flitser die elke nacht met zijn lasers signalen de ruimte instuurt naar mogelijke ruimteschepen,
als hij plots tegenover een echte buitenaardse staat?
Welke rol spelen de andere personages, zoals...
Hilaire de Bonnevalle, kasteelheer en verliefd op
Mama Daisy, hysterische computer... Grissom Grey, derderangschef van de CIA, monsieur Bornez (directeur van Piet Geluck),
Mariëtte (la belge), Jean en François, Boloog Dubbelnulmans, en nog zoveel anderen?
Naturismelees een fragment Bloot lopen, naakt gaan, het lichaam laten ademen, voelen, tasten, ruiken, bewegen, leven... is het meest natuurlijke wat een mens kan doen (en toch bijft de ervaring vzn het eigen lichaam voor velen onder ons iets ongewoons). In Camping Martinatuur moeten allerlei personen in de meest absurde situaties hun kleren uit om hun doel te kunnen bereiken. Spionnen van alle mogelijke nationaliteiten, religieuzen van allerhande kerken en sekten zien zich ertoe verplicht. Mensen van allerlei culturen bevinden zich samen op een naturistencamping en moeten er met elkaar samenleven. In de zon. Bloot. Voor velen onder hen zal het naturisme veel verder gaan dan de ontdekking van het eigen lichaam. In de naaktheid worden ook bepaalde hersenkronkels zichtbaar, zekerheden en geloven worden in vraag gesteld en afgeworpen. Ook het brein staat dan bloot. Wat overblijft is de ontdekking van levensvreugde. Zodra hij de uitbaatster zag trok Piet zijn slaperige oogleden hoog op. Die vrouw stond aardappelen te schillen met haar billen bloot alsof dat de normaalste zaak van de wereld was. Haar naakte achterwerk bewoog gracieus van links naar rechts op het ritme van muziek die uit een draagbaar radiootje kwam. Haar lange, zwarte haren, gebonden in een paardenstaart, volgden opgewekt het ritme van haar heupen. |
Science-fiction
lees een fragmentIn Camping Martinatuur kunnen een heleboel bizarre, grappige en interessante technische snufjes ontdekt worden. Toch wordt vooral het psychologische aspect van de 'science fiction' ontwikkeld. Zozeer zelfs, dat er sprake zou kunnen zijn van een 'psychology fiction' avontuur. De meeste personages gedragen zich op een ongewone manier, op een manier die niet echt bestaat in deze wereld. Ze reageren ongewoon op wat zich om hen heen afspeelt, de wijze waarop ze tegen de wereld en elkaar aankijken is niet 'normaal' maar onwezenlijk, bizar. Het gaat om een andere manier van leven die toch binnen ieders bereik ligt. Zo gezien is dit science fiction boek niet alleen een absurd en fantasierijk avontuur, maar toont het ook een mogelijkheid van hoe de mens zou kunnen zijn - zelfstandig, niet bitter, wrang of bekrompen maar gelukkig in zijn handelingen, vol vreugde, blijheid en liefde. ‘Welke wind brengt u hierheen op dit late uur, o eenzame zwerver?’ vroeg ze. ‘Wie heeft Martine La Gaillarde de eer te mogen ontvangen?’ ‘Noch wind noch ster noch maneschijn wees me de weg naar dit oord, maar een persoon in de velden, in de weer met gekleurde lampen. Hij bestuurde een soort openlucht disco zonder muziek,’ antwoordde Piet. ‘Ah! Flash, de Flitser!’ Ze draaide zich naar hem toe. Een grote schort beschermde haar borsten tegen de spatten van het frietvet, maar dat belette Piet niet om op te merken dat Martine even goed geschapen was aan de voorkant als aan de achterkant. ‘En waar komt u vandaan?’ vroeg ze. ‘Uit de duistere leegte van de kosmos ben ik afgedaald, gedreven door honger en dorst. Ik ben een verdwaalde alien die de sterren en planeten grondig beu is en gewoon verlangt naar een grote portie friet.’ |